A matter of perspective - 2016

Jimi Kleinbruinink

Jimi Kleinbruinink
Ik ben Jimi Kleinbruinink (1987), beeldend kunstenaar uit Groningen. Mijn recente werken zijn sculpturen en ruimtelijke lijnenspellen die doen denken aan fantasierijke voertuigen, architectuur of geraamtes van dieren. Een mooie bijkomstigheid is dat deze beeldtaal schaduwen veroorzaakt die erg intrigerend zijn. Het werk ‘Zonder mijn schaduw ben ik niets’ (2015) is het eerste project waarbij ik licht en schaduw als uitgangspunt heb genomen.

Het driedimensionale lijnenspel van het object wordt middels een lichtbron en een ontvangend oppervlak als het ware plat gedrukt en omgezet tot een tweedimensionale tekening. Het werk is zodanig in de tentoonstellingsruimte georiënteerd dat een toeschouwer in eerste instantie het tweedimensionale vlak ziet, met daarop de bewegende driedimensionale vorm. De lichtbron en het ruimtelijke object die het schaduwspel veroorzaken zijn pas in tweede instantie zichtbaar, waardoor oorzaak en gevolg in dat eerste moment van elkaar gescheiden worden. Het is een onmogelijkheid die ik in het werk wil suggereren, schaduw zonder object en lichtbron. In deze opstelling plaats ik de schaduw opzettelijk op een voetstuk, zodat hij als autonoom te ervaren is.

In 2015 werd ik met dit werk 'Zonder mijn schaduw ben ik niets' verkozen tot de winnaar van de Foederer Talent Award. Dankzij deze prijs toon ik van 12 tot en met 19 november 2016 mijn nieuwste werk in het Van Abbemuseum in Eindhoven: de ruimtevullende schaduwinstallatie ‘A matter of perspective’ (2016).

Waar spaar ik voor?
Met 'A matter of perspective' heb ik de artistieke mogelijkheden van het werken met schaduwen verder verkend en een werk gemaakt dat zowel in schaal als complexiteit zijn voorganger overstijgt. Mijn ambitie richt zich nu op de context waarin het werk getoond wordt. Een voor mij logische volgende stap is om dit type werk naar de publieke ruimte te brengen.

Wat ik waardevol vind aan kunst in de openbare ruimte is het verrassingselement: je loopt door de stad en onverwachts vangt iets dat je daar niet had verwacht je blik. Als je als kijker zo buiten de kunstcontext een kunstwerk tegenkomt, is je blik heel ‘puur’, je hebt geen verwachtingspatroon, intellectuele ‘bril’ of begeleidende tekst zoals in een museum. Dat past heel erg bij hoe ik denk over kunst en hoe ik graag wil werken. Kunst en cultuur hoort ook thuis in het publieke leven, niet alleen in kunstruimtes en musea. Ik wil mijn kunst middels dit project naar het publiek brengen, niet andersom. Ik denk dat mijn schaduwwerken heel geschikt zijn voor de publieke ruimte: het zijn eyecatchers door de onregelmatige vormen, de beweging en het kleurgebruik. Het speelse, prikkelende karakter maakt de kijker nieuwsgierig en verrijkt het straatbeeld op een subtiele, verfrissende manier.

Groningen is mijn thuishaven, maar toch heb ik de schaduwwerken hier nog niet geëxposeerd, omdat ik de juiste context nog niet gevonden heb. In het centrum van Groningen zijn opvallend weinig sculpturen in de publieke ruimte te zien en ik vind het een mooie uitdaging om daar verandering in te brengen.

Het betreft een tijdelijk project dat het verrassingselement zal versterken. Op dit moment ga ik uit van een termijn van één of twee maanden. De paradox is dat het werk zelf te kwetsbaar is om in de publieke ruimte te presenteren: geen van de drie elementen (sculptuur, scherm en lamp) is geschikt om in de buitenlucht te plaatsen. Ik moet dus op zoek naar een locatie met grote ramen aan de straatzijde, die duidelijk zichtbaar zijn voor passerend publiek. Bijvoorbeeld een leegstaand winkelpand met etalage, of een publieke instelling zoals de Dienst Ruimtelijk Ordening, in het centrum van Groningen. Na de periode van crowdfunding, ga ik direct op zoek naar een tijdelijke locatie waar dit project kan plaatsvinden.

Ik spaar voor een startkapitaal dat ik kan investeren in materiaal voor dit nieuwe werk. Voor de specifieke locatie maak ik een nieuwe sculptuur op schaal. Ik moet investeren in een nieuw type doorzichtdoek waarop ook overdag de schaduwen scherp geprojecteerd worden. Daarnaast gebruik ik een klein gedeelte van het budget om ruchtbaarheid te geven aan het project, wat essentieel is omdat het werk niet gepresenteerd wordt in een kunstcontext, maar in de publieke ruimte.

Waarom is dit project belangrijk in mijn carrière?
Ik wil vanuit eigen initiatief mijn werk in het publieke domein tonen. Op deze manier bepaal ik de randvoorwaarden zelf en word ik ook verantwoordelijk voor de organisatie en vormgeving van het tentoonstellingsconcept. Daarnaast is dit project in artistieke zin interessant omdat het de aanleiding vormt om te experimenteren met een schaduwwerk op locatie dat ook zichtbaar moet zijn in daglicht.

Juist het contrast met het tonen van mijn werk in kunstruimtes is een vruchtbare uitdaging. In het publieke domein moet het werk zich verhouden tot het dagelijkse leven en alle zintuiglijke prikkels die daarbij horen. Bovendien bereik je zodoende ook het publiek dat niet zo snel een museum of een kunstruimte in zou stappen.

Waarom heb ik uw steun nodig?
Voor de realisatie van dit project heb ik 1500 euro begroot. Dit lijkt me een realistisch bedrag om bijelkaar te krijgen door middel van crowdfunding. Er is een kans dat een eigen bijdrage nodig is om het project uiteindelijk te realiseren, afhankelijk van de locatie. Dit risico ben ik bereid te nemen om het de crowdfunding haalbaar te houden.

Dit is een richtbedrag om in eerste instantie dit haalbaar te maken, ik streef ernaar om meer binnen te halen. Extra budget betekent dat ik dit project in schaal en kwaliteit kan opvoeren.

Met de steun van verschillende mensen wil ik mijn werk naar het publiek toebrengen. Ik hoop dat u mij daar bij wil helpen!

Toelichting onderstaande foto's:
Foto 1: 'Zonder mijn schaduw ben ik niets close up'
Foto 2: 'ready set go'